Derde partizanenteam wint Slag om Almkerk

(Een verslag van de wedstrijd Almkerk 1 – Oud Zuylen 3, gespeeld op 2-2-2015) Het opperste presidium van de SGS had onze keurtroepen aangewezen om naar de Biesbosch af te reizen. De bestemming was een kolchoz genaamd Almkerk. Het was vele wersten gaans door de besneeuwde steppen en we waren verheugd dat de samowaar reeds uitnodigend stond te dampen toen we de betonnen denksportkazerne bereikten. Het was de tweede februari, een dag dat het universum toch al ietwat in de war was: de spoorwegen waren ontregeld en de wisselkoers van de roebel stond laag. Het was tevens de geboortedag van Svetozar Gligoric én precies 72 jaar geleden dat ons Rode Leger het nationaal-socialisme een gevoelige nederlaag toebracht door de Slag om Stalingrad te winnen. Gelukkig reisde onze coach en commentator Ivan Njetzotov met ons mee, onder ons gezegd een onbetrouwbaar sujet dat vroeger bij de KGB werkte en ons vermoedelijk in de gaten moest houden. “Als wij Stalingrad kunnen veroveren, moet Almkerk toch een fluitje van een kopeke zijn,” baste hij. “Maken jullie je borsjt maar nat!”
Albin Botverliesik was als eerste klaar, een vrij geforceerde remise. “U speelde een ideologisch correcte partij, helemaal volgens het Rode Openingsboekje, maar u begrijpt toch wel dat de arbeidersklasse hiermee niet gediend is,” bromde de oude mopperpot Njetzotov, die zijn pijlen direct op de volgende medestrijder richtte: “Maar Jevgeni Ackermannovitsj, weet u dan niet dat u in de McCutcheonvariant der Franse verdediging onmiddellijk op c3 dient te slaan? U moogt blij zijn dat u de partij met veel mazzeltov heeft gewonnen! Er zijn mindere goden dan u voor een dergelijke misstap naar Siberië gestuurd!?
Jekaterina Ameringova, toch een schaakster die gevreesd wordt van Wolgograd tot Vladivostok, raakte in een uitermate tactisch treffen het spoor bijster en poogde de zaak met een mooi schijndameoffer beslechten. De matroesjka kon niet genomen worden wegens mat op de onderste rij, veronderstelde zij, daarbij over het hoofd ziend dat er nog een reddende zet was. De tegenstander zag het ook niet meteen, maar sloeg een zet later toch toe. “Dat is niet zo tof,” zei Njetzotov.
“?En kameraad Garri Thörig,” vervolgde hij, “Uw optreden zal Vladimir Vladimirovitsj P. bepaaldelijk ontstemmen. Ik ben erachter gekomen dat u het verkeerde openingsboek heeft geraadpleegd: Herinneringen uit het ondergrondse van Dostojevski. Een fraai boek, maar daar winnen wij de klassenstrijd niet mee.”
Het lukte de bekende schrijver Anton Pavlovitsj Tsjechov niet om een initiatief en een pluspion in winst om te zetten. “Ten tijde van de Russische Revolutie hadden wij dit gedrag niet getolereerd en u geadviseerd om toneelstukken te gaan schrijven in plaats van te schaken, maar vooruit, het is een waardevol half punt en we zien het voor deze keer door de vingers,” sprak de strenge Ivan.
Kameraad Jongerius werd, door de teamleider van de tegenpartij (die zijn leesbril niet op had) tijdens het appèl “Jonge Rus” genoemd, ja heus! Zijn tegenstander probeerde het bekende stikmat met dame en paard (u weet wel, met Dg8, Txg8 en Pf7 mat), maar onze jongeman had een paard op f6 staan en het was dus imperialistische bluf. “Leve de Revolutie!” sprak de Jonge Rus en sloeg de dame met harde hand van het bord. Njetzotov was tevreden en bestelde een vodka stolichnaya. (Niet dat hij dat hoofdstedelijk watertje kreeg – want dat betekenen die cursieve letters – in zijn geboortestad Moskou was hij anders gewend.)
Kameraad Verbeekovitsj leidde zijn paarden in grootse huzarenstijl naar de juiste posities en liet weinig tot niets heel van de vijandelijke czaar. Dit fraaie punt was voor Ivan aanleiding om aan de bar het Wolgalied in te zetten. De partij van de oude huzaar is een apart artikel na te spelen.
Bij de stand 4-3 lag de zware taak op de schouders van Leonid Keijzer, die nog schaken geleerd heeft in de tijd van voornaamgenoot Brezjnev. Behoedzaam vermeed hij dreigende stikmatten en andere kapitalistische valstrikken en haalde hij op (in elk geval in de ogen van de inmiddels wat beschwipste Ivan) briljante wijze het volle punt binnen. Indrukwekkend! We weten het uit het verleden, als het er echt op aankomt en de druk hoog is, handelt kameraad Leonid als een ware stachanovist, de hero?sche arbeider van de maand. Ivan zei: “Kameraad Leonid, ik zal u voordragen voor de eretitel Genie van de Biesbosch.”
“Tof, 5-3! De Rossijskaja schachmatnaija federatsija kan trots op jullie zijn,”verzuchtte een opgeluchte Ivan Njetzotov.

SGS 2e Klasse 2014/2015 poule 2D:

  Almkerk 1 Oud Zuylen 3 3 5
1. R.P. Kruis (Rob) H. Verbeek (Harm) 0 1
2. B. Schermers (Ben) J. van Amerongen (Judith) 1 0
3. H.C. Broekhuizen (Huib) A. van der Kolk (Anton) 0,5 0,5
4. M. Nagtegaal (Martin) A.R. van Ee (Alwin) 0,5 0,5
5. A.L. Capelle (Bram) L.F. Keijzer (Leo) 0 1
6. M. de Jonge (Marien) M.A.M. Jongerius (Marc) 0 1
7. J.W. van Dongen (Jan) H. Thörig (Harry) 1 0
8. J.J.W.J. Bouman (Jan) J.C. Ackerman (Jan) 0 1

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Het Groot Schaakdictee

Wat speelt wit (even afgezien van het feit dat hij beter kan opgeven)?

Het Groot Dictee der Nederlandse Taal was in 2014 weer een vreemde vertoning. Bart Chabot, auteur van deze 25ste editie, had aangekondigd dat hij het anders ging aanpakken, want het “is een rariteitenkabinet geworden, volgestopt met woorden waarvan mensen de betekenis niet weten.” Nu stonden er dit chabotteske jaar termen in als kasuaris, brossel, brougham, havelock, tafa, turco en turbe. Nu ben ik geen groot kenner van loopvogels, buidelmuizen, achttiende-eeuwse rijtuigen en Arabische inlandse tirailleurs in Franse krijgsdienst, dus wat mij betreft is het nog altijd een rariteitenkabinet.
Hoe zou zo’n dictee er voor schakers uitzien, vroeg ik mij pardoesklaps af. Is het Koningsindisch, koningsindisch of Konings-Indisch? Zo eenvoudig is het allemaal niet, mensen. Bij dezen een poging.

Na een dinertje van kruudmoes met balkenbrij, joyeus besprenkeld met een bordeauxtje, toog de kandidaat-meester welgemoed naar het schaaketablissement. Rustlievend als hij was, prefereerde hij een serene avond zonder trubbels, waarop hij wellicht een kalm Dame-Indisch-achtig systeem, Réti-opening of semi-Tarrasch op het bord zou krijgen.
Desalniettemin bekroop hem reeds bij de entree het rodelopergevoel, dat deels verdween toen hij werd omvaamd door de voorzitter, een echte gourmand met een embonpoint. Onze protagonist werd ingedeeld tegen een in hawaïshirt geklede bollewangenhapsnoet, een type dat je met gemak een pion coiffé, een voorgift, kunt laten aanwijzen. Fluks verscheen evenwel het Bogoljoebovgambiet van de Nimzowitschverdediging. Bij het daarop volgende gribbelgrabbelschaak werd de pièce-touchéeregel met handen en voeten getreden. Nochtans herstelde de combattant de situatie door een haastig “J’adoube” te declameren.
Na een vileine röntgenaanval wist de tegenpartij door en passant slaan een epaulettenmat te voorkomen. Onze quasimeester kreeg plotsklaps last van het Kotovsyndroom en besloot in blinde paniek tot een kunstmatige rokade. De hele exercitie werd een echec.
De geslagen held trachtte zijn misère in de aanpalende staminee te verdrinken. Het gillendekeukenmeidenvertoon was hier echter van een zodanig scabreuze lubriciteit dat hij het liefst in zijn omgeving wilde dissolveren, als een koning tijdens het mat achter de paaltjes.

Het dictee had nog een staartje op Facebook. Richard Vedder probeerde zich een stand voor te stellen waarin je door en passant slaan een epaulettenmat voorkomt. Dan moet de tegenstander dus eerst door een pionzet een epaulettenmat dreigen. En jawel, even later kwam hij met zijn eerste compositie.

Compositie & copywright: Richard Vedder

Wit speelt 1.f4 en dreigt het geduchte epaulettenmat met Te2#. Enige remedie: 1…gxf3 e.p.!
Vervolgens was de vraag of deze stelling wel op legale wijze kan ontstaan, met die malle toren op d8. Hoe komt onze knotsige vriend daar, terwijl die bitch van een loper nog op c8 staat? Richard gaf zelf het antwoord: even de koning opzij, dan Ta8-a5-e5-e8-d8, vervolgens de koning weer terug en dan Tf8. Het kan allemaal!
Na 1.f4 gxf3 en optimaal tegenspel van wit is het overigens mat in 3. Ziet u het ook?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

A Nightmare on King’s Road (Oud Zuylen 3 verliest)

(Verslag van de wedstrijd Moira-Domtoren 5 – Oud Zuylen 3, gespeeld op 7 november 2014) Het Luie End was kil en verlaten. Moeizaam knersten onze fietsen door de duisternis. Een bijna volle maan wierp een mager schijnsel op de begraafplaats en een enkele vleermuis fladderde bedeesd boven de knekelput. Huiverend reden wij langs de gevangenis naar de Koningsweg. Na een barre tocht kwamen we bij een poort waarboven een verveloos bordje hing. De woorden waren in het donker nog net te lezen: “Laat elke hoop varen, gij die hier binnen treedt.” We werden naar een ijskoude zaal geleid, waar het skelet voor de EHBO-cursus al gereed stond (Moira-Domtoren speelt in het Rode Kruisgebouw aan de Koningsweg).
Het bleek een studio waar goedkope horrorfilms werden gemaakt. Wij kwamen op auditie. Halloween was net voorbij dachten we, maar niet in dit voorgeborchte van de hel. Wij waren vrij luchtig en zomers gekleed, optimistisch als wij waren.

De tegenstanders waren evenwel allemaal gehuld in stevige zwarte gewaden. “Ze” probeerden ons te laten uitdrogen. In de loop van de avond werden weliswaar houtblokken in de open haard gegooid, maar raakte vrijwel al het bier op. Wat er nog restte, was lauw vocht van een bepaald merk uilenzeik dat ik hier maar niet noem (het is goed dat die baas indertijd ontvoerd is). Zelfs de spa rood was op. “Ze” probeerden ons ook nog eens te laten uitdrogen. Vriesdrogen, beter gezegd. U begrijpt dat wij blij waren levend te ontsnappen aan deze freak show. Toch wisten we de stand nog tot de bloedstollende hoogte van 3,5-3,5 op te zwepen, maar op dat moment kwam er een creep met een kettingzaag binnen. De laatste partij van Anton ging dus verloren. Judith (een dodelijke kruispenning) en Jan (een tegenstander die het Frans duchtig moet bestuderen) wonnen weliswaar – de rest kon slechts bedremmeld drie halfjes bij elkaar sprokkelen. Life is a silly thing. A man is happy to get out of it alive.

Wilt u het vrolijke verslag van de tegenstander lezen, dan kan dat!

SGS 2e Klasse 2014/2015 2D:

? Moira-Domtoren 5 Oud Zuylen 3 4,5 3,5
1. R.P.J. van der Heijden (Ronny) H. Verbeek (Harm) 1 0
2. A.E. Braams (Ton) A. van der Kolk (Anton) 1 0
3. D.I. Andel (Daniel) H. Th?rig (Harry) 1 0
4. P. Homan (Piet)
L.F. Keijzer (Leo) 0,5 0,5
5. P. Leeuwenkamp (Paul) A.R. van Ee (Alwin) 0,5 0,5
6. K.T. de Jonge (Rijn) M.A.M. Jongerius (Marc) 0,5 0,5
7. P. Meijer (Paul) J. van Amerongen (Judith) 0 1
8. E. Karel (Edgar) J.C. Ackerman (Jan) 0 1

Bewaren

Bewaren